‘Stoffen en Stikken’ – Zeeuwse klederdracht in beeld

De Zeeuwse klederdracht is prachtig en staat de laatste tijd volop in de belangstelling. Tien kunstenaars lieten zich erdoor  inspireren.

Dat levert een unieke,  inspirerende én gevarieerde expositie op.

Wat deze expositie bijzonder maakt is dat de deelnemers elk op hun geheel eigen(wijze) wijze een beeld geven van de Zeeuwse klederdracht.

Het idee kwam van Marian Pouwer-Zuidweg, sinds enkele jaren bezig met fotografie. In Johanna Minnaard had zij snel een mede-foto-exposant gevonden.

Naast de fotografie van Marian en Johanna wordt de expositie aangevuld met ruimtelijk werk van: Jan van de Plasse (hout),  Betsy de Jonge (keramiek) , Bart en Rinus Rentmeester (glas), Henny de Vlieger (keramiek en zelfhardende klei), Frida van Overbeeke (keramiek), Cecilia Vervoort (keramiek) , Sil Eekman (sieraden).

• De foto’s van Marian tonen (details van) sieraden en kleding die vele jaren gedragen zijn.

• Johanna liet zich inspireren door overeenkomsten in structuur, kleur of vorm tussen de Zeeuwse klederdracht en de natuur.

• Jan heeft een passie voor natuurlijk hout.  Opgegroeid met de Zeeuwse klederdracht van zijn moeder,  biedt hem dat veel inspiratie voor zijn beelden in hout.

• Frida presenteert, uitgevoerd in keramiek  “ Zeeuwse zoenen” en fantasievolle scènes van bad- en saunabezoek van dames in klederdracht.

• De Zeeuwse dikbuikjes van Cecilia zijn, met een glimlach, ontstaan nadat zij had kennisgemaakt met  de rijke folkloristische tradities in Zeeland.

• Betsy heeft zich heel erg verdiept in alle ins en outs van de Zeeuwse drachten.  Nu vond ze het moment daar om deze verdwijnende drachten om te zetten in klei.

• De " Gedragen kant" sieraden van Sil zijn geïnspireerd door de Zeeuwse klederdracht met name de kappen,krullen en de stikken. Deze vormen en structuren heeft zij in een eigentijds nieuw jasje gestoken.

• De oma’s van Henny waren Zuid-Bevelandse boerinnen en natuurlijk was Henny als kind wel eens zo verkleed geweest. Nu maakt ze boerinnen in allerlei modellen.

• Bart en Rinus  gingen, aan de hand van het thema ‘Stoffen en Stikken’, de uitdaging aan om uitgevoerd in glas  unieke objecten te scheppen.

Meer info op www.kunstuus.nl

De opening is op zondag 2 juni 2013 om 14.00 uur. De expositie is van 2 juni t/m 27 juni 2013 te bezichtigen in het museumcafé en is vrij toegankelijk tijdens openingstijden van het Historisch museum de Bevelanden, Singelstraat 13 te Goes. Open ma. t/m vr. 11.00-17.00 u. en za. en zo. 12.00-16.00 u. Er is mogelijkheid de geëxposeerde werken te kopen.

De Kunstuitleen de Bevelanden nodigt u van harte uit.

De kunstsector heeft het zwaar, tijd dus om stil te staan bij de mensen die dit vak uitoefenen en investeren in het lesgeven. 

'EVA ontbloot' is de tweede tentoonstelling uit een reeks, die is gebaseerd op het scheppingsverhaal. Het gaat hierbij niet om het geloof, waarin (on)schuld of zondeval centraal staat, maar om een bijzondere kijk op het vrouwelijk naakt en haar rol binnen de hedendaagse kunst.

Opening zondag 16 juni om 15.00 uur.

Tijdens deze tentoonstelling zijn 'TheOneMiniutes' filmpjes te zien. TheOneMinutes bestaan al sinds 1998. Ze hebben een enorme verzameling filmpjes, die precies 1 minuut duren en hun collectie groeit nog steeds. Elke maand komt er een serie van 24 filmpjes uit op DVD. Voor 'EVA ontbloot' werken zij samen met de Cultuurwerf.  

Mieke Klanke is woonachtig in Vlissingen en  schildert sinds enkele jaren.

Mieke vindt haar inspiratie in allerlei soorten afbeeldingen die ze tegenkomt en bewerkt tot iets eigens. Veelal personen en gezichten maar ook surrealistische voorstellingen. Zij schildert met olieverf op doek.

De geisha werken die in Vlissngen tentoon gesteld worden zijn alle prachtig van kleur en nodigen je uit om ze van dichtbij te bekijken om te ontdekken dat ze echt geschildert zijn.

Ik teken al zolang als ik mij kan herinneren, schilderen doe ik vanaf mijn 12^de . In deze periode begon ik met het beschilderen van eieren in verschillende formaten met acrylverf. De afbeeldingen op de eieren waren voornamelijk dieren en dan zo gedetailleerd mogelijk soms had ik daar een vergrootglas bij nodig en een kwastje met maar een paar haren.  Later werd mijn werk nog wat groter,  ik begon aan muurschilderingen van 1m2 tot zo’n 12m2, van muren van kinderkamers tot gevels.  Nu werk in zowel met olie- als met acrylverf,  nog steeds schilder ik vaak heel gedetailleerd maar ik waag mij ook aan andere stijlen zoals nu te zien is op mijn expositie in ter Reede. Ik geef nu 12 jaar teken en schilderlessen in buurtcentrum “het Palet” in Vlissingen en 10 jaar beeldhouwlessen eveneens in  “het Palet” Vlissingen en “het Palet” in Middelburg .

Bert Hoogerheijde is geinspireerd door het Impressionisme. Zijn eerste werken laten dit duidelijk zien, hoewel de stijl expressiever is door gebruik van sterke lijnen en afwijkende kleuren. De Provence is duidelijk een invloed, de landschappen worden lyrisch weergegeven. 

Vanaf 2012 zijn de schilderijen abstracter, mystieker en is sfeer sterk bepalend. Er wordt nu ook gebruik gemaakt van paletmessen om de verf op te brengen. De taferelen zijn niet alledaags, van de kijker wordt meer aandacht gevraagd om de onderwerpen te duiden. 

Zowel gebouwen, portretten als de natuur worden nu met vaak felle, constrasterende kleuren op het doek aangebracht. Zo is het Impressionisme langzaam ingeruild voor Expressionisme...

Deelnemende kunstenaars:

Marina Houtzager-Vogel - beeldhouwen

Aja Snelleman - glaskunst

Caroline de Ligt - mixed media

Carlo van Gremberghe - beeldhouwen

Ans Landzaat - fotografie

Petra Bouman - keramiek

Linda Kierdorff - keramiek 

Te bekijken in de Centrale publiekshal.

Zijn winnende foto met nog ruim 100 andere onthullende, schokkende en ontroerende foto’s uit 2012 zijn van donderdag 16 mei t/m vrijdag 21 juni te zien bij CBK Zeeland.

Jan Toorop werd geboren in Indonesië in 1858 en overleed in Den Haag in 1928. Ik ontmoette het werk van Toorop in een kluis in Domburg. Ook het werk van zijn dochter Charley, kleinzoon Edgar Fernhout bewonder ik. Schilderijen van jan Toorop die mij inspireerden voor dit juniwerk zijn “Laagwater in het kanaal bij Veere” uit 1910 (ik zag het in het Frans Hals museum), evenals “De Schelde bij Veere” (1907), “Kanaal Middelburg Vlissingen” (1907)en “Kanaal op Walcheren” (1913).

Eindelijk een kunstenaar die ook geboeid werd door Het Kanaal. Dankzij dit kanaal en de nieuwe treinverbinding kwamen kunstenaars naar Domburg.
De eerste magneet voor Domburg was dokter Metzger, ‘de man met de gouden duimen’. Daarna kwam men voor Toorop: “Het is buiten zoo mooi van kleur, kleur, kleur en zon. De rust is hier onzegbaar”.  
Vanaf 1897 verblijft Toorop ‘s zomers in Domburg. Dit hield hij ruim twintig jaar vol. Hij ontmoette er  o.a. Mondriaan. Mies Drabbe en haar vader Johan woonden ook in Domburg en waren bevriend met hem. Tussen 1911 en 1922 regelde Mies regelde van alles bij de tentoonstellingen die Toorop in het door hemzelf ontworpen gebouwtje organiseerde. In de replica van het gebouwtje, het huidige Marie Tak van Poortvliet Museum, heb ik geëxposeerd met de Zeeuwse Kunst Kring.
Toorop was overigens medeoprichter van de Haagsche Kunstkring waarbij ik dit voorjaar ook exposeerde. Jan Toorop organiseerde er in 1892 de eerste eenmanstentoonstelling van Vincent van Gogh. Wat is de wereld toch klein.

Toorop bracht het Pointillisme van Seurat naar Nederland. Vervolgens werd het divisionisme en luminisme genoemd. Ik noem het werken met pixels.

De filosoof Plato zegt, dat wij de mens nooit echt leren kennen. Alleen zijn Persona, zijn Masker, ervaren we op het toneel van deze aarde. De mens is vrij om elk masker te kiezen. Het masker-project 'Tussen oerdrift en verlangen' van beeldend kunstenaar Ingrid van der Linde (2009), ontstond tijdens haar zoektocht naar het onveranderlijke. In de getoonde, doorzichtige maskers wordt dat samengeperst als geduld, verstilling en harmonie.
Installatie Ingrid van de Linde: Ultieme vrijheid

Een transparante masker is een doorkijk naar wie je bent. Ingrid's maskers zijn androgyn: de vrouwelijke en mannelijke kant vallen samen. Leeftijd, verleden en toekomst verdwijnen. De ziel, de ogen, blijven verborgen. Het masker en de drager zijn magisch geworden.

Het object 'Lichtekooi' is als een speelbal voor de levensgeesten, die leegte en het vormeloze trachten te omhullen. Het is een manier om te Zijn, in een dans met zwaartekracht, het pad van creatie.

Iedere maand van mei t/m november kunt u genieten van de Kunst & Cultuurroute in Monumentenstad Zierikzee. Een verscheidenheid aan kunst & cultuur en tal van mogelijkheden om aangenaam te verblijven en de roemrijke historie van de stad te ervaren.

Opening op 27 april om 15.00 uur.

Van Nixs tot X.

Ik zag het werk van Tuynmans voor het eerst in het Muhka in Antwerpen. Een uurtje rijden. Ik kon ook toen niet verwoorden waarom het werk vol eenvoud en spanning me zo aantrok. Tevens zag ik zijn werk in de Zeno X Galery, samen met een andere geweldige schilder: Borremans, eveneens in Antwerpen. Tenslotte lag zijn werk op de grond bij het MAS. Moet je gewoon ervaren.

Luc Tuymans is ook opgegroeid in de 50er jaren in de langgerekte schaduw van de oorlog. Ook mijn vader zei herhaaldelijk na het eten: “Eet je bord leeg. Ik kan wel zien dat jij de oorlog niet hebt meegemaakt”.  Tuymans keek op tegen van Eyck, Rubens, Ensor en Spilliaert. Voor hem was het ook een voortdurende worsteling om met deze sterke invloeden in het reine te komen en toch uniek werk te maken.  Ik heb familie van mijn moeders kant in België en voel me sterk aangetrokken door hedendaagse Belgische kunst uit o.a. Brugge, Gent, Antwerpen en Oostende. Ik ben oud-Zeeuwsvlaming, reservebelg dus.

Al zijn werk gaat uit van bronnen, vooral van foto’s. Hij werkt vooral met horizontale penseelstreken en schakelt illusionistische middelen uit zoals clair-obscure en perspectief. Zijn stijl vermijdt virtuositeit. Een werk wordt vaak in 1 dag gemaakt, nat in nat. Ik heb “zijn” techniek toegepast

Dit landschap is een  leeg decor geworden in de echte Tuymansbleke kleuren. Dit werk benadrukt weer de decorfunctie van het landschap, vooral van het cultuurlandschap. Het binnen/buiten conflict heb ik verbeeld in dit werk.

Mijn uitgangspunt is vooral het werk Recherches uit 1998

Esaias van de Velde 1591 –1632) was een Nederlands schilder, graveur en tekenaar behorend tot de Hollandse School. Hij was een typisch voorbeeld van een Vlaming die zich later in Haarlem vestigde. Later werd hij leraar van een andere beroemde landschapskunstenaar: Jan van Goyen. Het werk wat ik als inspiratiebron gebruikte is Het Ponteveer uit 1622. Ik zag dit werk in het Rijksmuseum in Amsterdam voordat het museum werd verbouwd en het belachelijk lang gesloten werd. De goudgele tinten maken mij melancholisch en dromend over de IJzendijkse Vest, bijgenaamd De Boulevard.

Een zeventiende-eeuwer bekeek de natuur op een moralistische manier, binnen een referentiekader van morele waarden. Het Ponteveer benadert de werkelijkheid van het Hollandse landschap in een mate die tot dat moment in de schilderkunst nog niet mogelijk was geweest. Voor het eerst mag het landschap zichzelf zijn zonder bijbelcommentaren, heiligenlevens en dergelijke verwarringen.

De "momenten" van Mark van den Heuvel ontstaan in zijn zoektocht naar schoonheid. Voor de vormgeving van zijn momenten gebruikt hij toevallige vondsten van veelal afgedankte materiaal dat hij "verpakt" in een perfect afgewerkte omlijsting. Ze vormen een geheel dat de toeschouwer aanzet tot reflectie.